Slovenske Konjice — kartuzija Žiče koja je bila sedište reda, ruševine zamka i pruga Konjičanka

Ime i položaj

Prema Vikipediji, ime Konjice u izvorima se javlja u raznim oblicima: Gonviz (1251), Gombicz (1370), Gannabitz (1570), a u današnjem nemačkom obliku Gonobitz. Pridev „Slovenske” dodat je tek 1934, u doba Kraljevine Jugoslavije, da bi se grad razlikovao od Konjica u Bosni i Hercegovini.

Grad leži ispod severnih padina planine Konjice (Konjiška gora) i vinorodnih brežuljaka Škalce. Pominje se u pisanim izvorima 1165. kao parohija.

Kartuzija Žiče

Kartuzija Žiče, na nemačkom Seiz, bila je kartuzijanski manastir u uskoj dolini potoka Žičnica, poznatoj i kao dolina Svetog Jovana Krstitelja. Prema Vikipediji, bio je prvi kartuzijanski manastir u nemačkoj sferi uticaja i prvi van Francuske i Italije.

Osnovali su ga između 1155. i 1165. markgrof Otokar III od Štajerske i njegov sin, vojvoda Otokar IV, koji su tu i pokopani. Osnivačka povelja iz 1165. arhivirana je u Štajerskom pokrajinskom arhivu u Gracu. Monasi i laici stigli su iz Grande Chartreuse kod Grenobla, pod priorom Beremundom. Crkva Svetog Jovana Krstitelja osvećena je 24. oktobra 1190.

Prema predanju, ime potiče od zeca: kad se markgrof posle drugog krstaškog rata odmarao tokom lova na Konjiškoj gori, javio mu se u snu Sveti Jovan Krstitelj i naložio da na tom mestu podigne manastir. Vikipedija to navodi kao pseudoetimologiju, to jest legendu o imenu, a ne kao činjenicu.

Sedište reda u doba velikog raskola

Papa Urban VI je u vreme velikog raskola u zapadnoj crkvi preselio u Žiče sedište generalnog priora kartuzijanskog reda, od 1391. do 1410. Trojica priora iz Žiča postala su generalni priori reda. Među njima je bio i Stefan Maconi iz Siene, prijatelj svete Katarine Sijenske, koji je radio na ponovnom ujedinjenju reda.

Žiče je bio i središte kulture. Prema Vikipediji, 1487. su monasi imali više od 2.000 tomova, uglavnom rukopisa, što je bila veća biblioteka od svih osim Vatikanske. Danas je poznato oko 120 rukopisa i oko 100 fragmenata, gotovo svi izvan Slovenije. Oko 1300. brat Filip, kartuzijanac, u Žiču je preradio epsku pesmu na srednjovisokonemačkom od 10.133 stiha.

Pad manastira

Manastir je napadnut u osmanskom upadu 1531, što je počelo opadanje njegovog uticaja. Godine 1564. prešao je u ruke komendatornih priora, a 1591. isusovcima iz Graca, ali su ga kartuzijanci povratili 1593. Car Josif II ukinuo ga je 1782, među prvima prema Jozefinskim reformama, i manastir je propao. Ruševine je 1826. na aukciji kupio knez Vindiš-Grec, a danas je vlasnik opština Slovenske Konjice.

Zamak Konjice i staro jezgro

Na brdu iznad grada, jugozapadno, stoje ruševine zamka Konjice iz 12. veka, koji je napušten u 18. veku i delimično obnovljen. Zamak se prvi put pominje 1148, a trg 1236. Do 1329. pripadao je porodici Gonobic, a od 1692. do 1783. kartuziji Žiče. Od 1828. do 1945. bio je u posedu kneževa Vindiš-Grec.

Iznad Starog trga stoji srednjovekovni dvorac Trebnik. Staro jezgro čini nagnuti trg, od dvorca Trebnik pored župne crkve Svetog Jurja do reke Dravinje. Trg povezuje most sa četiri konjske glave. Marijin stub i stub Svetog Florijana, delo lokalnog umetnika Franca Zamlika iz 1750, dominiraju otvorenim trgom.

Uskotračna pruga Konjičanka

Južna železnica izgrađena je 1846, ali je prolazila 15 kilometara istočno od Konjica. Dana 20. juna 1892. počela je gradnja uskotračne (760 milimetara) parne pruge Konjičanka od Poljčana do Slovenskih Konjica, otvorene 20. decembra 1892. Produžena je do Zreča 29. juna 1921, zatvorena 1963, a šine su uklonjene 1970. Muzejska lokomotiva K.3 (Gonobitz) izložena je u Slovenačkom železničkom muzeju u Ljubljani.

Nagrade i festival

Mesto je dobilo zlatnu medalju panevropskog takmičenja Entente Florale 1998. i 2014, a nekad je nazivano „Gradom vina i cveća”. Tradicionalni festival Svetog Jurja, Jurjevanje, svrstava ga među evropske karnevalske gradove. Više godina zaredom dobija i nacionalnu nagradu za najlepše izletničko odredište.

Put iz Srbije

Prema našim izmerenim rutama, od Beograda do Slovenskih Konjica je 529 km, oko 6 sati vožnje, a iz Novog Sada 511 km, oko 6 sati. Pravila za prelazak granice i boravak, od prijave boravka do gotovine, hrane, lekova i ljubimaca, ista su u celoj zemlji i opisana su u vodiču Putovanje u Sloveniju iz Srbije — put kroz Hrvatsku, granica, zdravstveni obrazac i klima.

Polazak iz Beograda je u 23:00, a iz Novog Sada u 22:00. Cenu prevoza iz Beograda do Slovenskih Konjica potvrđujemo pri rezervaciji. Cenu prevoza iz Novog Sada do Slovenskih Konjica potvrđujemo pri rezervaciji.

Šta još obići u blizini

Iz istih polazišta vozimo i do Kombi prevoz Beograd → Celje, Kombi prevoz Novi Sad → Maribor i Kombi prevoz Beograd → Slovenska Bistrica. Širi pregled regiona dat je u vodiču Štajerska — pet mesta, klima Maribora, Pohorje i dužina puta iz Srbije.

Sva odredišta u Štajerskoj navedena su na stranici Minibus prevoz Beograd – Štajerska, a za polazak iz Novog Sada pogledajte Prevoz putnika Novi Sad – Štajerska. Pregled svih slovenačkih odredišta nalazi se na stranici Kombi prevoz za Sloveniju, a opšte informacije za celu zemlju u vodiču Putovanje u Sloveniju iz Srbije — put kroz Hrvatsku, granica, zdravstveni obrazac i klima.

Kombi do Slovenskih Konjica, od vrata do vrata

Dolazimo po vas na dogovorenu adresu i vozimo vas direktno do cilja — bez presedanja i bez čekanja na stanici. Vozimo svakog dana, u oba smera — i polazak iz Srbije i povratak nazad su garantovani i ne otkazuju se sa naše strane, bez obzira na broj putnika. Prevoz se plaća direktno vozaču — nije potrebna akontacija niti plaćanje unapred. Ponudu za ovaj grad nalazite na stranama Kombi prevoz Beograd → Slovenske Konjice i Kombi prevoz putnika Novi Sad → Slovenske Konjice.